Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

عبادت خالصانه

حدیث عبادت خالصانه

از حضرت زهرا (سلام الله علیها) روایت شده:

مَنْ اصْعَدَ إلیَ اللّهِ خالِصَ عِبادَتِهِ، اهْبَطَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ افْضَلَ مَصْلَحَتِهِ

«هر کس عبادات و کارهای خود را خالصانه برای خدا انجام دهد، خداوند بهترین مصلحت‌ها و برکات خود را برای او تقدیر می‌نماید.»

کسی که عبادت مخلصانه خودش را به سمت خدا بالا بفرستد، خداوند بهترین مصلحت‌ها را برای او فرو می‌فرستد. خیلی حدیث زیبایی است و خیلی مطلب برای بیان دارد.

من قبلاً چند سال قبل در این مجلس چند شب درباره این حدیث گفتم: اصعاد یعنی چه؟ به بالا فرستادن یعنی چه؟ الی ‌الله چرا مطرح شده؟ مگر ما از خدا دوریم که باید کارمان را به سمت خدا بفرستیم؟ اصلاً عبادت یعنی چه؟ اخلاص در عبادت یعنی چه؟ اهباط مصلحت یعنی چه؟ این چه مصلحتی است که خدا در قبال عبادت به ما عطا می‌کند؟ و این «افْضَلَ مَصْلَحَت» چه چیزی است؟ و عمل چطوری منجر به پاداش و جزا می‌شود؟

اینها هر کدام می‌شود برایش یک جلسه صحبت کرد. من نمی‌خواهم وقت را بگیرم، فقط سه نکته را می‌خواهم ارتباط بدهم به همین مجلس امشب و محبت حضرت زهرا (سلام الله علیها): یکی تعریف عبادت، یکی کیفیت اخلاص، و یکی ماهیت «افْضَلَ مَصْلَحَت».

 

عبادت؛ راه راست زندگی

ما می‌دانیم که عبادت چیزی است که خدا از ما خواسته:

﴿إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ﴾ ‎﴿آل عمران: ۵۱﴾

«در حقیقت، خداوند پروردگار من و پروردگار شماست؛ پس او را بپرستید [که ] راه راست این است.»

راه درست زندگی، عبادت خداست، بندگی خداست. عبادت و بندگی هم فقط نماز و صلات و صوم و اینها نیست، یعنی تسلیم خدا باشیم، تمام زندگی ما بندگی راه خدا باشد.

و خدا در قرآن می‌فرماید:

﴿بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ﴾ ‎﴿الزمر: ۶۶﴾

«بلکه خدا را بپرست و از سپاسگزاران باش.»

اگر ما بندگی کنیم، خدا را شاکر هستیم، قدرشناس خدا و نعمت‌های خدا هستیم.

 

شرط عبادت؛ اخلاص

اما این عبادت و بندگی باید خالصانه باشد. قرآن بارها می‌فرماید:

﴿وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ﴾ ‎﴿البینه: ۵﴾

«و فرمان نیافته بودند جز اینکه خدا را بپرستند، و در حالی که به توحید گراییده‌اند، دین [خود] را برای او خالص گردانند.»

عبادت باید خالص برای خدا باشد. خدا می‌فرماید:

﴿قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ﴾ ‎﴿الزمر: ۱۱﴾

«بگو: من مأمورم که خدا را ـ در حالی که آیینم را برای او خالص گردانیده‌ام ـ بپرستم.»

من مأمورم، موظّفم خدا را خالصانه، فقط و فقط برای خدا زندگی کنم. همه چیز من، حرف من، عمل من، مناسک من، لبخند من، همه‌اش می‌تواند برای خدا باشد. کاسبی، کسب و کار، خانواده، همه‌اش می‌تواند برای خدا باشد، مخلصانه.

 

خطر شرک در عبادت

اما یک خطر بزرگ در زندگی ما را تهدید می‌کند. ما موظفیم عبادت خالصانه کنیم، اما می‌فرماید اگر این عبادت‌های شما در آن یک ذره غیر خدا بیاید، همه‌اش ضایع می‌شود.

﴿لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ﴾ ‎﴿الزمر: ۶۵﴾

«اگر شرک ورزی حتماً کردارت تباه و مسلماً از زیانکاران خواهی شد.»

اگر شرک بیاید در اعمالت، در نیّاتت، غیر خدا قاطی آن شود، تمام اعمال باطل می‌شود، تمام اعمال از بین می‌رود، پودر می‌شود. هر چقدر خیرات کردی، پول دادی، فقیر کمک کردی، اگر غیر خدا مخلوط شود، باطل می‌شود.

و مشکل این است که:

﴿وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ﴾ ‎﴿یوسف: ۱٠۶﴾

«و بیشترشان به خدا ایمان نمی‌آورند جز اینکه [با او چیزی را] شریک می‌گیرند.»

اکثر مؤمنین هم گرفتار شرک هستند. یعنی شرک یک چیزی نیست که بگوییم کسی که فقط بت می‌پرستد، صنم سجده می‌کند، او مشرک است. اکثر مؤمنین هم مشرک هستند.

یعنی چه؟ یعنی اینکه به خدا ایمان می‌آورد، نماز می‌خواند، عزاداری می‌کند، ولی آن نفسانیّت، منیّت، تعریف از من، تمجید از من، همه اینها می‌آید قاطی آن می‌شود، مخلوط می‌شود. این خیلی خطر بزرگی است.

 

راه حل؛ محبت و عشق

حال چه باید کرد؟ راه حل چیست؟ وظیفه ما عبادت خالصانه است، اما شرک در اکثر افراد، حتی مؤمنین، وجود دارد. چه راه حلی می‌توانیم داشته باشیم که از این شرک نجات پیدا کنیم؟ ایمان واقعی و عبادت واقعی، زندگی ما برای خدا باشد؟

چطوری می‌شود؟ یک اکسیری وجود دارد به اسم محبت، به اسم عشق. به جز با عشق و محبت نمی‌شود بر این نفسانیّت، بر این شرک، غلبه کرد.

شما ببینید، وقتی ما یک چیزی را دوست داریم، عاشقش هستیم، اصلاً خود به خود غیر او می‌رود کنار. وقتی عشق و محبت نیست، نمی‌شود.

به خاطر همین قرآن می‌گوید:

﴿وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ﴾ ‎﴿البقره: ۱۶۵﴾

«ولی کسانی که ایمان آورده‌اند، به خدا محبت بیشتری دارند.»

بهترین مؤمنین عشق واقعی، عشق به خداست، حبّ به خداست.

 

مناجات شعبانیه؛ التماس محبت از خدا

و همه ائمه در مناجات شعبانیه اینگونه خطاب می‌کردند به خدا که:

إِلَهِی لَمْ یَکُنْ لِی حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِکَ إلاَّ فِی وَقْتٍ أَیْقَظْتَنِی لِمَحَبَّتِکَ

«خداوندا، من قدرت نداشتم که از معصیت و نافرمانی تو فاصله بگیرم جز در هنگامی که مرا متوجه محبت خود نمودی و بیدار ساختی.»

خدایا، تا محبتت را به دل من نیندازی، تا من را عاشق خودت نکنی، من از گیر گناهان خلاص نمی‌شوم. هر کاری می‌کنم یکجا گرفتار می‌شوم، هر کاری می‌کنم یکجا شرک می‌آید سراغ من. فقط و فقط با محبت می‌شود نجات پیدا کرد، عبادت خالصانه کرد.

 

طریق رسیدن به محبت الهی؛ ولایت اهل‌بیت

من همه اینها را گفتم برای اینکه بگویم: اینکه حضرت زهرا (سلام الله علیها) در این حدیث فرمودند: «مَنْ اصْعَدَ إلیَ اللّهِ خالِصَ عِبادَتِهِ، اهْبَطَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ افْضَلَ مَصْلَحَتِهِ» کسی اگر عبادت خالص انجام بدهد، خدا «افْضَلَ مَصْلَحَت» را به او خواهد داد.

چطوری می‌توانیم عبادت خالص کنیم؟ با محبت. این محبت را چطوری به دست بیاوریم؟ به ما اینطوری یاد دادند. فرمودند:

مَنْ أَقَامَ عَلَى مُوَالَاتِنَا أَهْلِ الْبَيْتِ، سَقَاهُ اللَّهُ تعالى مِنْ مَحَبَّتِهِ كَأْسًا لَا يَبْغُونَ بِهِ بَدَلًا.

«هر کس بر محبت و ولایت ما اهل بیت ثابت‌قدم بماند، خداوند او را از جام محبت خویش سیراب می‌سازد؛ جامی که پس از آن هیچ بدل یا جایگزینی نمی‌طلبد.»

مجلس حضرت زهرا (سلام الله علیها)، می‌تواند محبت خدا را در دل ما ایجاد کند.

 

محبت زهرا (سلام الله علیها)؛ نشانه محبت خدا

بعضی‌ها می‌گویند: آقا، حالا ۱۴۰۰ سال پیش یک خانمی بوده، به او ظلم شده، باشد ما هم ناراحتیم، ولی الان شما بیایید، زنهایی که امروز دارد به آنها ظلم می‌شود، چرا برای آنها گریه نمی‌کنید؟

ببینید، بله، ما برای هر ظلمی ناراحتیم، برای هر ظلمی دل ما می‌شکند، ولی آیا کسی تا حالا شنیدید بگوید که چون به زنهای دیگر ظلم دارد می‌شود، من عزیزان خودم، اگر به آنها ظلم می‌شود، به آنها گریه نمی‌کنم، چون به زنهای دیگر هم دارد ظلم می‌شود؟

هر کس هر کسی را بیشتر دوست دارد، به او بیشتر ابراز تأسّف می‌کند، بیشتر ابراز علاقه می‌کند، از ستم دیدن، از ظلم دیدن او بیشتر متأثّر می‌شود.

اگر ما زهرا (سلام الله علیها) را عزیزترین خودمان بدانیم، چرا؟ چون بفهمیم که محبت زهرا (سلام الله علیها) آن جامی است که خدا برای آن عبادت خالص، برای آن صراط مستقیم، به ما می‌دهد. آن موقع طبیعی است که اگر من این جام را، این محبت را به دست بیاورم، با هیچ چیزی عوضش نمی‌کنم.

 

افضل مصلحت؛ صراط مستقیم و رفاقت صالحین

پس یکی «خالِصَ عِبادَتِهِ» عبادت خالص. خدا در قبال این عبادت خالص چه چیزی می‌دهد به انسان؟ چه جزایی می‌دهد به انسان؟ حضرت زهرا (سلام الله علیها) می‌فرماید: «افْضَلَ مَصْلَحَت». حالا من می‌خواهم بگویم «افْضَلَ مَصْلَحَت» را هم قرآن به ما معرفی کرده که چه چیزی است:

﴿وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا وَإِذًا لَآتَيْنَاهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا﴾ ‎﴿النساء: ۶۶ و ۶۷﴾

«و اگر آنان آنچه را بدان پند داده می‌شوند به کار می‌بستند، قطعاً برایشان بهتر و در ثبات قدم ایشان مؤثرتر بود؛ و در آن صورت، [ما هم‌] از نزد خویش، یقیناً پاداشی بزرگ به آنان می‌دادیم.»

اجر عظیمی که خدا در قبال زندگی درست به انسان‌ها می‌دهد. اگر ما به موعظه‌های خدا و پیغمبر عمل کنیم، اگر ما ایمانمان را حفظ کنیم، اگر گناه نکنیم، خدا می‌گوید من یک اجر عظیم می‌دهم به شما.

﴿وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا﴾ ‎﴿النساء: ۶۸﴾

«و قطعاً آنان را به راهی راست هدایت می‌کردیم.»

شما را به یک راه مستقیم هدایت می‌کنم. می‌گوید: اگر گناه نکنی، اگر ایمان بیاوری، هدایتت می‌کنم به صراط مستقیم.

این صراط مستقیم، این اجر عظیم چه چیزی است:

﴿وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا﴾ ‎﴿النساء: ۶۹﴾

«و کسانی که از خدا و پیامبر اطاعت کنند، در زمره کسانی خواهند بود که خدا ایشان را گرامی داشته [یعنی‌] با پیامبران و راستان و شهیدان و شایستگانند و آنان چه نیکو همدمانند.»

اجر عظیمی که خدا به انسان‌های پاک و درست می‌دهد، این است که رفیق‌های خوبی نصیبشان می‌کند: انبیاء، صدیقین، شهداء، صالحین. محبت اولیاء ‌الله اجر عظیم خداست برای کسی که در زندگی‌اش خوب عمل بکند.

 

پیام حدیث؛ مجلس زهرا (سلام الله علیها) منبع محبت و مصلحت

حالا متوجه شدید من چه چیزی می‌خواهم برداشت کنم از حدیث حضرت زهرا (سلام الله علیها)؟ می‌خواهم عرض بکنم: یا زهرا (سلام الله علیها)، شما به ما یاد دادید، فرمودید که عبادت خالصانه کنید. ما به قرآن مراجعه می‌کنیم، می‌بینیم قرآن می‌گوید عبادت خالصانه با محبت، با عشق، حاصل می‌شود.

امشب آمدیم مجلس حضرت زهرا (سلام الله علیها) محبت بگیریم.

بعد، باز به قرآن مراجعه می‌کنیم، می‌گوید: اگر عبادت خالصانه کنی، خدا اجر به تو می‌دهد. چه چیزی به تو می‌دهد؟ محبت بالاتر، عشق اهل بیت، عشق خوبان.

 

حدیث پیامبر درباره محبت فاطمه (سلام الله علیها)

از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) برای ما نقل شده:

يَا سَلْمَانُ مَنْ أَحَبَّ فَاطِمَةَ اِبْنَتِي فَهُوَ فِي اَلْجَنَّةِ مَعِي وَ مَنْ أَبْغَضَهَا فَهُوَ فِي اَلنَّارِ يَا سَلْمَانُ حُبُّ فَاطِمَةَ يَنْفَعُ فِي مِائَةِ مَوْطِنٍ أَيْسَرُ تِلْكَ اَلْمَوَاطِنِ اَلْمَوْتُ وَ اَلْقَبْرُ وَ اَلْمِيزَانُ وَ اَلْمَحْشَرُ وَ اَلصِّرَاطُ وَ اَلْمُحَاسَبَةُ فَمَنْ رَضِيَتْ عَنْهُ اِبْنَتِي فَاطِمَةُ رَضِيتُ عَنْهُ وَ مَنْ رَضِيتُ عَنْهُ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ وَ مَنْ غَضِبَتْ عَلَيْهِ فَاطِمَةُ غَضِبْتُ عَلَيْهِ وَ مَنْ غَضِبْتُ عَلَيْهِ غَضِبَ اَللَّهُ عَلَيْهِ يَا سَلْمَانُ وَيْلٌ لِمَنْ يَظْلِمُهَا وَ يَظْلِمُ ذُرِّيَّتَهَا وَ شِيعَتَهَا.

«ای سلمان، هر که فاطمه را دوست بدارد او در بهشت با من خواهد بود و هر که دشمن بدارد در جهنم. سلمان! دوستی فاطمه در صد جایگاه سود می‌بخشد که ساده‌ترین این جایگاه‌ها مرگ و قبر و میزان و محشر و صراط‍‌ و محاسبه است. هر که دخترم فاطمه از او راضی باشد من از او راضیم و هر که من از او راضی باشم خدا از او راضی است و هر که فاطمه بر او خشم بگیرد من بر او خشم میگیرم و هر کس من بر او خشم بگیرم خدا بر او خشمگین است. سلمان، وای بر کسی که او را ستم نماید و ستم بر ذریه و شیعیانش کند.»

خدا بهترین پاداش است، بهترین مصلحت است، «افضل مصلحت». از این مصلحت بالاتر چیست؟ حشر، بهشت، همه‌اش با محبت زهرا (سلام الله علیها)، به شرط اینکه این محبت را بفهمیم معنی‌اش چیست، به شرط اینکه محبت در وجود ما اثر کند.

 

نتیجه‌گیری

خیلی خلاصه و تیتروار عرض کردم برای اینکه می‌خواستم حدیث زیبا از حضرت زهرا (سلام الله علیها) که خیلی از آن درس می‌شود فهمید، یکی از درس‌هایش را من بهره‌برداری کنم و به آن برسم که وقتی می‌فرماید: «مَنْ اصْعَدَ إلیَ اللّهِ خالِصَ عِبادَتِهِ، اهْبَطَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ افْضَلَ مَصْلَحَتِهِ» این را در مجلس زهرا (سلام الله علیها) می‌شود هم عبادت خالصانه از خدا گرفت، هم افضل مصلحت را که باز محبت بیشتر است.

و هر چقدر این محبت در دل‌های ما بیشتر و بیشتر شود، این مصلحت‌هایی که خدا در زندگی ما، در حیات ما وارد می‌کند، زندگی ما را اصلاح می‌کند، سامان می‌دهد، نورانی می‌کند، پاک می‌کند، این بیشتر خواهد شد.

قبلی: اِحصان و توفیق الهی

بازگشت به فهرست

 

مطلب فوق در تاریخ 9/2/2026 در کتابخانه بنیاد امام علی (ع) منتشر شده است